Debat Agung Malaysia

Wacana bersama Perkasa untuk permulaan baru Malaysia:

Malaysia atau Malaysaja?

Oleh Nurul Izzah Anwar

Mukadimah

Perkasa mendakwa mempertahankan hak keistimewaan orang Melayu dalam kepelbagaian kaum di Malaysia. Hak-hak ini kononnya tidak boleh dicabar, dibincang dan kekal abadi. Mereka yang tidak bersetuju dianggap penderhaka dan disuruh meninggalkan Malaysia.

Jemputan untuk perbincangan

Sempena sambutan Kemerdekaan dan semangat Ramadhan, saya ingin menjemput Perkasa untuk berwacana dalam membentuk halatuju baru Malaysia bersama saya.

Saya mahu bertanya kepada Perkasa, beberapa persoalan pokok untuk sama-sama memahami dan mencari penyelesaian kepada krisis yang dikatakan melanda orang-orang Melayu.

Saya percaya Perkasa adalah suara paling lantang walaupun tidak semestinya majoriti, yang mewakili orang-orang Melayu. Dalam erti kata lain, Perkasa dicipta atas imej dan bayangan Umno.

Jika Perkasa sudi untuk berwacana demi manfaat bersama, kemungkinan ia akan dapat menjawab persoalan yang membelenggu orang Melayu dan mengakhiri perbincangan ini buat selama-lamanya.

Untuk menjalankan dialog atau wacana yang jujur, saya mencadangkan kita menerima empat perkara pokok.

Pertamanya dialog itu haruslah berasaskan kepada dokumen yang dipersetujui. Sama ada Perlembagaan Persekutuan? Perlembagaan Umno atau Perlembagaan Perkasa?

Sekiranya persetujuan ini gagal dicapai, maka dialog ini tidak mungkin berjaya dan akan berakhir sebagai perbincangan sehala.

Bagaimanapun, melihat bagaimana Perkasa terus merujuk Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan, bolehlah diandaikan dokumen itu akan menjadi standard rujukan bagi dialog tersebut.

Kedua, selepas dokumen rujukan dipersetujui, isu tafsiran perlembagaan juga harus dipersetujui.

Sebagai contoh, perlembagaan tidak menyebut secara langsung atau menggunakan istilah “Hak Istimewa Orang Melayu.” Istilah yang digunakan dalam Perkara 153 adalah “Kedudukan Istimewa Orang Melayu.”

Fasal itu menyentuh dengan jelas kuasa-kuasa yang ada pada Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong dalam memastikan kedudukan orang Melayu dalam perkhidmatan awam, institusi pengajian tinggi selain kuota dalam pembahagian biasiswa, dan permit serta lesen untuk perniagaan dan perdagangan yang diperuntukkan untuk orang Melayu dan Bumiputera Sabah dan Sarawak.

Satu lagi contoh menarik adalah untuk mengimbangi peruntukan “Kedudukan Istimewa” orang Melayu dengan Fasal 8(1) bahawa “Semua orang adalah sama rata di sisi undang-undang dan berhak mendapat perlindungan yang sama rata di sisi undang-undang”; dan Fasal 8(2): Kecuali sebagaimana yang dibenarkan dengan nyata oleh Perlembagaan ini tidak boleh ada diskriminasi terhadap warganegara semata-mata atas alasan agama, ras, keturunan, tempat lahir atau jantina dalam mana-mana undang-undang atau dalam pelantikan kepada apa-apa jawatan atau pekerjaan di bawah sesuatu pihak berkuasa awam atau dalam pentadbiran mana-mana undang-undang yang berhubungan dengan pemerolehan, pemegangan atau pelupusan harta atau berhubungan dengan penubuhan atau penjalanan apa-apa pertukangan, perniagaan, profesion, kerjaya atau pekerjaan.

Sebaiknya satu entiti seperti Mahkamah Perlembagaan atau sekurang-kurangnya Majlis Perlembagaan yang dilantik Yang diPertuan Agong bertindak sebagai pentafsir muktamad dalam isu-isu perlembagaan.

Peranan Yang di Pertuan Agong dalam penafsiran perlembagaan sememangnya disebut dalam Perkara 153, “Menjadi tanggungjawab Yang di-Pertuan Agong untuk melindungi kedudukan istimewa orang Melayu dan anak negeri mana-mana antara Negeri Sabah dan Sarawak dan kepentingan sah kaum-kaum lain mengikut peruntukan Perkara ini.”

Bagaimanapun, perlu dinyatakan di sini bahawa pihak kehakiman adalah berperanan sebagai pentafsir kepada isu-isu perlembagaan di Malaysia.

Untuk tujuan dialog, kedua-dua pihak bolehlah mengemukakan tafsiran sendiri, tetapi ianya hendaklah boleh dicabar kemudiannya.

Ketiga, dialog ini hendaklah dibuat secara terbuka dan dipersembahkan kepada orang awam untuk maklum balas dan pengesahan.

Sudah tentu, proses referendum adalah lebih ideal dengan isu-isu fundamental dapat ditentukan oleh rakyat dan semua pihak terikat dengan keputusan itu.

Sebagai alternatif, maklum balas awam untuk komen dan mekanisme cadangan melalui surat atau internet sudah cukup baik. Ianya tidak mengikat tetapi mencukupi untuk mengukur penglibatan awam, yang sudah tentunya akan mengayakan proses demokrasi.

Keempat, saya mencadangkan format dialog seperti berikut, saya akan membentangkan pandangan saya melalui artikel terbuka ini untuk disanggah oleh Perkasa dan kemudian terserah kepada Perkasa untuk membentangkan versi mereka bagi tujuan sanggahan saya.

Hasilnya bolehlah dipersembahkan kepada awam untuk komen dan cadangan.

Sebagai tanda keikhlasan, saya juga menjemput Perkasa untuk berdebat secara terbuka dengan disiarkan oleh televisyen.

Kaedah Dialog

Saya juga mencadangkan supaya Perkasa dan juga saya tidak melibatkan mana-mana parti politik dalam membentangkan pandangan.

Mungkin UMNO tidak bersetuju dengan pandangan Perkasa dan Pakatan Rakyat juga mungkin tidak menerima pandangan saya. Namun semua parti politik boleh melibatkan diri dalam memberikan cadangan dan maklum balas sekiranya mereka sudi.

Untuk mengelakkan mengeluarkan kenyataan berbentuk hasutan saya juga mencadangkan pandangan yang dikeluarkan dibuat sebagai pertanyaan untuk penjelasan dan bukannya cabaran untuk meminda perlembagaan.

Saya percaya Perkasa dan juga saya adalah anak Malaysia sebenar dan bersifat patriotik, cuma pandangan sahaja yang berbeza.

Bagaimanapun, sekiranya Perkasa enggan untuk menerima jemputan saya ini, cukuplah untuk rakyat dan sejarah melihat dialog ini sebagai usaha ikhlas saya untuk menghulurkan salam, demi untuk negara kita.

Soalan Pertama Saya; Siapakah Melayu?

Fasal 160 Perlembagaan Persekutuan mentakrif orang Melayu sebagai “seseorang yang menganuti agama Islam, lazim bercakap bahasa Melayu, menurut adat Melayu dan yang lahir sebelum Hari Merdeka di Persekutuan atau Singapura atau yang lahir sebelum Hari Merdeka dan ibu atau bapanya telah lahir di Persekutuan atau di Singapura, atau yang pada Hari Merdeka berdomisil di Persekutuan atau di Singapura; atau ialah zuriat seseorang yang sedemikian.”

Oleh itu, di sisi perlembagaan, orang Melayu adalah mereka yang bercakap bahasa tersebut, beragama Islam dan mengikut adat-resam orang Melayu.

Soalan saya kepada Perkasa adalah, dari segi spiritual dan intellektual, adakah Melayu menerima ketidakadilan, salah guna kuasa, rasuah, undang-undang anti-demokrasi, kehakisan institusi negara untuk menjadikan orang Melayu sebagai Bangsa Agung di Malaysia, dengan hak-hak istimewanya yang tidak boleh dikongsi oleh warga yang bukan Melayu?

Soalan kedua saya, apakah hak istimewa orang Melayui?

Hak istimewa orang Melayu adalah konstruk ideologi dan falsafah dan bukannya diperuntukkan oleh perlembagaan.

Fasal 153 hanya menyebut “Kedudukan Istimewa” orang Melayu dan bukannya “Hak-hak Istimewa” orang Melayu.

Istilah hak-hak istimewa orang Melayu membawa kepada “kontrak sosial” yang akhirnya membentuk “Agenda Melayu” yang dipanjangkan untuk merangkumkan istilah “Hak Istimewa Melayu.”

Kontrak Sosial menyatakan bahawa masyarakat Melayu menikmati hak-hak tertentu atas balasan kepada hak kewarganegaraan yang diberikan kepada bukan Melayu menjelang kemerdekaan oleh para pengasas negara kita seperti mana yang terkandung dalam Fasal 14-18, Bab 1 Bahagian III-Kewarganegaraan.

Hak-hak ini sering dirujuk sebagai “Agenda Melayu” yang merangkumi peruntukan untuk menjaga kedudukan Raja-Raja Melayu dengan Yang di-Pertuan Agong dipilih dari kalangan Raja-Raja. Islam menjadi agama kebangsaan dan bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa kebangsaan. “Agenda Melayu” turut merangkumi peruntukan-peruntukan tentang hak-hak ekonomi seperti terkandung dalam Fasal 153.

Perlu juga dinyatakan di sini, bahawa mengikut Suruhanjaya Reid yang merangka perlembagaan, Fasal 153 hanyalah tindakan sementara untuk merapatkan jurang antara kaum yang perlu dikaji keperluannya oleh Parlimen selepas 15 tahun.

Sepatutnya ia dikaji semula pada 1972, bagaimanapun rusuhan kaum 1969 mengubah perkara ini. Usaha dibuat untuk membuang tempoh luput Fasal 153, dan Akta Hasutan yang dipinda pada 1971 mengharamkan perbincangan daripada dibuat di Parlimen.

Hak-hak ekonomi kemudiannya diinstitusikan selepas rusuhan kaum 1969, Dasar Ekonomi Baru (DEB) kemudiannya dirangkumkan kedalam Dasar Pembangunan Baru (DPB) pada 1990 hingga tahun 2000 dan kini kita berada dalam tahun terakhir Rancangan Jangka Panjang Ketiga (RJP3 2000-2010) yang juga mengandungi Dasar Wawasan Negara (DWN).

Bagaimanapun, kami mengalu-alukan pengumuman untuk mengubah dasar afirmatif daripada berasaskan kaum kepada yang berasaskan keperluan seperti yang diumumkan dalam Model Ekonomi Baru (MEB), bagaimanapun berdasarkan kepada pengalaman lalu, tindakan afirmatif berdasarkan kepada hubungan pastinya akan kekal. Kita akan terus melihat pembahagian kekayaan yang memihak kepada kroni-kroni elit pemerintah.

Dasar pro-kroni ini telah menjadi “Hak dan Keistimewaan Orang Melayu” yang menjadi asas kepada “Ketuanan Melayu” yang terus menghantui MEB yang diumumkan oleh Perdana Menteri Datuk Seri Najib Razak.

Soalan saya kepada Perkasa adalah, adakah konsep hak istimewa orang Melayu kini menjadi konvensyen kekal dalam dasar dan amalan dan perlu diterima oleh warga bukan Melayu, walaupun ia bertentangan dengan perlembagaan?

Soalan ketiga saya; apakah yang dikatakan keresahan orang Melayu itu sebenarnya?

Bolehkah dikatakan “keresahan orang Melayu” yang dibina atas rasa ketidakyakinan orang Melayu, mungkin nampak dalam bentuk perkauman, tetapi adalah “Mentaliti minda tertawan”, yang merupakan reaksi kepada kegagalan untuk mencapai matlamat DEB (yang lahir semula sebagai DPB pada 1990, diikuti dengan RJP3 dan dihalusi sebagai MEB) selepas 40 tahun pelaksanaannya.

Mungkinkah juga rasa bimbang tidak berasas akan kehilangan Hak dan Keistimewaan orang Melayu sudah berkembang sebagai ideologi politik ketuanan Melayu yang terus memecah-belahkan negara?

Mungkinkah juga orang Melayu merasakan mereka menjadi semakin miskin, dipinggir dan tertipu di negara sendiri, walaupun berbilion dibelanjakan untuk DEB.

Mungkinkah “keresahan Melayu” itu sengaja saja diarahkan kepada kerajinan bukan Melayu dan anak-anak Melayu yang sudah mengalami perubahan?

Nampaknya, “keresahan Melayu” itu lebih berkisar kepada hak-hak ekonomi dan bukannya kebudayaan, raja-raja, perundangan, pendidikan, agama atau kekurangan kuasa politik yang sebenarnya masih dikawal orang Melayu dan tidak dapat dicabar seperti dilihat dalam komposisi kaum dalam institusi negara dan perkhidmatan awam.

Mungkinkah soalan yang membelenggu umat Melayu adalah, apakah nilai dan keperluan mempunyai tarian tradisional Melayu, institusi raja, bahasa Melayu, sekolah Melayu, institusi negeri dan persekutuan, sistem mahkamah syariah, dan kerajaan yang didominasi Melayu sekiranya orang Melayu kekal miskin?

Ketidakseimbangan dalam pencapaian akhirnya menimbulkan identiti Melayu yang celaru, kerana namanya sahaja “tuan” namun tidak berharta. Hakikat inilah yang menjadikan konsep “Ketuanan Melayu” kekal popular.

“Keresahan Melayu” secara sengaja diarahkan kepada kegagalan pencapaian DEB dan kegagalan ini digunakan unt

11 Ogos 2010

Pada pagi 10 Ogos 2010, di perkarangan mahkamah, pemberita Berita Harian menyatakan beliau di arahkan menanyakan soalan mengenai tuduhan Ezam Mohd Nor mendakwa kononnya saya telah menelefon beliau mengarahkan supaya menghalang lelaki mendekati Saudara Anwar. Saya dengan tegas menafikan tohmahan jahat beliau. Ezam sengaja mereka cerita setelah beliau bersama UMNO dan tidak sebelumnya.
Saya tidak pernah menelefon beliau mengaitkan Saudara Anwar seperti tohmahan tersebut. Saya kesal kerana nafsu politik beliau tidak ada batas; sehingga sanggup memfitnah saya selaku isteri dan ibu. Ternyata untuk kekal relevan sebagai alat pimpinan UMNO, kerja beliau hanya mencerca kami.
Saya telah enggan melayan sebarang kenyataan beliau yang di buat hasil menerima upah pimpinan UMNO, walaubagaimanapun kerana tuduhan tersebut berulang dan mengaitkan nama saya secara peribadi, saya mengingatkan beliau supaya hentikan kerja fitnah yang jelas fasiq.
Sekira beliau mengulangi fitnah tersebut, saya akan mengambil tindakan undang-undang terhadap beliau dan merujuk beliau ke Mahkamah dan Mahkamah Syariah.

Sekian, terima kasih.

—

Dr Wan Azizah Wan Ismail

Presiden Parti Keadilan Rakyat

By Patrick Lee FRI, 02 JUL 2010 14:22

FULL REPORT PETALING JAYA: The Home Ministry has suspended the printing permit of PKR organ Suara Keadilan.

The decision came three days after the ministry slapped the publication with a seven-day deadline to explain a controversial article.

“After discussing the matter yesterday, the ministry came to the conclusion that it is not satisfied with the answer given by Suara Keadilan,” said the ministry’s al-Quran and text control department secretary Zaitun Samad in a statement.

According to Zaitun, the decision was made after reviewing the newspaper’s reply to the ministry’s show-cause letter on Tuesday regarding the “Felda Bankrupt” article in its June 22-29 edition.

She said the ministry received the reply on June 30 and held a meeting the next day to discuss the matter with regard to the Printing Presses and Publications Act 1984.

“We have sent a letter to Suara Keadilan’s printers instructing them to discontinue publication until a decision is made regarding the paper’s request for a permit renewal,” she added.

(more…)

23 Jun 2010

Jawapan Timbalan Menteri WP bahawa pemberian projek Little India kepada MRCB Sdn Bhd bukan secara runding terus kerana mereka merupakan sebuah syarikat berkait kerajaan dan telah terlibat dengan pembangunan KL Sentral dan projek penyuraian trafik amat mengelirukan.

Menjawab soalan saya tentang mengapa projek Little India tidak diberikan melalui tender terbuka pagi tadi di parlimen, Dato Saravanan juga mengelak daripada memperincikan tambahan wang rakyat dalam perbelanjaan projek tersebut. Beliau juga menyatakan usaha MRCB untuk menaiktaraf kawasan Brickfields merupakan sebahagian daripada tanggungjawab sosial korporat syarikat MRCB sendiri.

Persoalannya, kerajaan sudah memberi janji untuk memberi ruang persaingan di kalangan syarikat-syarikat swasta dengan menawarkan tender terbuka untuk mana-mana pembangunan di seluruh negara. Kenapakah janji ini tidak dikotakan dalam pemberian projek KL Sentral, sistem penyuraian trafik di KL dan Penaiktarafan kawasan Brickfields melalui Little India?

Di kala iklim pelaburan dalam negara oleh pihak swasta sedang lembab dan diakui bahayanya oleh kerajaan serta Perdana Menteri sendiri, rakyat menunggu-nunggu penjelmaan iltizam politik kepada langkah konkrit.

Kedua, kalau benar usaha menaiktaraf kawasan Brickfields ini merupakan sebahagian daripada tanggungjawab sosial korporat, kenapa wujud keperluan menggunakan dana rakyat sejumlah RM35 juta ? Bukankah tanggungjawab sosial itu bermaksud bayaran yang ditanggung oleh pihak korporat? Justeru apa penjelasan perlu nya dana rakyat digunakan?

Jawapan Timbalan Menteri yang tidak menolak kemungkinan penambahan jumlah perbelanjaan daripada RM35 juta sedia ada juga amat membimbangkan kerana menunjukkan betapa borosnya kerajaan berbelanja dalam keadaan ekonomi menyempit sedia ada. Sikap sebegini juga ditunjukkan dalam cadangan kerajaan menimbang keperluan bangunan parlimen yang baru bernilai RM800 juta. Malangnya dalam aspek kebajikan rakyat, kerajaan begitu gopoh sanggup menimbang langkah membatalkan biasiswa JPA atas alasan aliran kewangan negara yang membimbangkan, termasuklah rancangan besar di bawah Makmal Datuk Seri Idris Jalla untuk merasionalisasi dan menghentikan subsidi.

Akhir kata, saya tuntut supaya projek Little India ini siap sepenuhnya seperti dijanjikan dan jangan sehingga seorang sekalipun penjaja, peniaga atau penduduk setempat dipinggirkan. Kita tidak mahu berkali-kali dibuktikan bahawa BN hanya mengutamakan kroni -atau dalam kes ini MRCB di kala rakyat dipinggirkan.

Nurul Izzah Anwar

On 5^th June every year, we celebrate the World Environmental Day. This year, the celebration looks at the importance of appreciating the co-existence of colorful diverse life on planet Earth through its slogan, “Many Species. One Planet. One Future”.  But rather than merely celebrating the diverse species of planet Earth, it is also crucial for us to observe the danger of extinction and destruction faced by some of these species due to mankind’s threatening approach to development that is severely affecting our biodiversity. This year alone, we witness the irreversible loss of 38,502 species and 3,124,860 Ha of our dear forests due to activities that include massive logging and open burning. Such staggering biodiversity loss must be addressed immediately or else, more shall be gone before our children can even inherit our beautiful planet.

It is timely that I am also here in Sabah, the land of the oldest rainforest and pristine natural frontier in the world, to celebrate the World Environmental Day with Pakatan Rakyat supporters. I would like to take this great opportunity to address the current concern of people in Sabah that is the government’s plan to build a 300MW coal powered energy plant in Lahad Datu. It is remarkably outrageous to learn that the plan is continued despite strong objections from the State Assembly and the local community in the past years as the plan will bring potential harm to the community and environment. The latest location announced for building the coal plant is at FELDA SAHABAT, Lahad Datu. The justification purported by Tenaga Nasional Berhad (TNB) and its subsidiary,  Sabah Electricity Sdn Bhd (SESB) in support of the plan are that alternative energy resources were too expensive to be implemented and will not be able to provide enough energy as required. Such opinion was made despite dissenting views from the Sabah State Assembly and influential leaders such as MP Datuk Abdul Ghapur Salleh and former Chief Minister, Datuk Harris Salleh that it is possible to introduce and implement green technology in Sabah. Additionally, NGOs and stakeholders have also voiced their concern on how the building and operation of the plant will not only destroy famous tourism attraction sites but also the endangered animal sanctuaries, Ramsar-certified wetlands and forest reserves nearby. As a result, we will sad to say, witness marine and forest ecology destruction, biodiversity imbalance, depleting seafood source and in the long run, global warming and climate change.

In conjunction with the World Environmental Day and International Biodiversity Year, I made the following appeals to the government in relation to the plan to build the coal powered plan;

1. I urge the government, in the best interest of our environment, the people in Sabah and the rest of the world, to immediately stop any plans of continuing with the building of the coal powered plant;

1. I call to the government to give due weight to public opinion that is to seek for alternative energy resource. The Federal Government, having constitutional rights over development of minerals and energy resources, should tap into the potentials and availability of resources for renewable energy in Sabah such as biomass energy in order to reduce the State’s dependency on non-renewable resources such as coal that is hazardous to the environment and people;

1. I call on SESB to step up their performance as the energy shortage in Sabah is not attributed to limitation of energy resource but the ancient quality of power generation in Sabah and also the failure to upgrade the Sabah grid system in order to have sufficient power from the Bakun Dam to be channeled to Sabah;

1. I would like to remind the government to also respect and fulfill the commitment made to protect and conserve the environment under the Convention on Biological Diversity (CBD), the Ramsar Convention on Wetlands and Convention on Climate Change (UNFCCC). By continuing with the plant, the government will be making gross violations of its own commitment under the Conventions mentioned above.

I sincerely hope that the government, stakeholders and people will continue to strive to save our beloved nature while we still can.  I applaud efforts by groups such as Green Surf to highlight and advocate for environmental causes for the sake of saving our nature from further destruction. Let us move forward with our agenda to conserve our nature starting from today. Having said that let us all play our role in preserving and conserving our environment because every act counts and every effort matters.

Nurul Izzah Anwar

Member of Parliament

Lembah Pantai